آدمی که از دست نداده،مهربان ترین آدم روی زمین هم که باشد نمی تواند بفهمدکه جای خالی، معنی اش چیست؟مساحت اش چقدر است؟ واگر توقع داری بفهمد خیلی کج خیالی ! خیلی خوش خیالی !
آدمی که بزرگترین غم ِزندگی اش ،کوچک ترین غصه ی دل توست چطور می تواند بفهمد میزان درد اش را....؟!
مثل این است که کسی که سرطان ندارد وسرماخوردگی بزرگترین ،مریضی روزگارش بوده بیاید و برای یک سرطانی ،از امید به زندگی و فواید معجزه بگوید...
این نوشته ها اگر معنی اش جار زدن ِ درد است من ترجیح می دهم از این تاریخ به بعد، از همین ساعت ودقیقه به بعد ، همین جا، کنار همین کلمه ها ،کنار همین بهشت خیالی سراسر عشقم ، توی همین خانه ی پر از دوستت دارم وخاطره وعطر عاشقی،اندوه هایم را بریزم روی شانه ی مجازی شما آدمهایی که نمی شناسم..که نمی بینم...که دوری و دوستی...دوری ودوستی...!!
.
.
روزهایی که با دوست داشتن می گذرند از دست رفته نیستند
روزهایی که با عاشقت هستم ها می گذرند از دست رفته نیستند
روزهایی که خاطره ها چرخ می زنند توی فکرت وحالت را خووب می کنند از دست رفته نیستند
روزهایی که پای عطرها را می کشی به زندگی ات از دست رفته نیستند
روزهای انتظار از دست رفته نیستند
روزهایی که تنهایی ها را حوصله می کنی وصدایت در نمی آید از دست رفته نیستند
آدم توی این روزهاست که بزرگ می شود
آدم توی این روزهاست که جلو می رود ...
آدم توی این روزهاست که یاد می گیرد
آدم توی این روزهاست که عاقبت به خیر می شود
آدم توی این روزهاست که ترقی می کند
آدم توی این روزهاست که استاد می شود
آدم توی این روزهاست که مشاور می شود
همه فن حریف می شود
خودساخته می شود
باور کنید
غم ها ،دوریها ، دوست داشتن های بی دریغ آدم را می سازند
به همان میزان که شادی های مُفرط ِ بی اصالت ، منفعل ات می کنند!!
به قول شما وبلاگیها پی نوشت ،یا بعد نوشت یا همان که شما می گویید:
بهشت جای پا برهنگان است
لطفاً با کفش وارد نشوید