کاش می شد صدای قلبت را ضبط کرد

برای همه ی وقتهای نفس گیر دلتنگی  

همه ی لحظه های زندگی ...

صدای قلب تو

قشنگ ترین موسیقی ذخیره شده توی پوشه ی آهنگهایم می شد

آهنگی همیشه زنده

آهنگی برای  تمام روز وشب ِ بی قراری ام...

آهنگی برای وقتهای اضطرابم...

آهنگی برای عبور از بهانه جویی های قلبی ام

که هر وقت بخواهم باشد

هرجا بخواهم باشد

توی اتاقم

لحظه های خوابم

لحظه های صبح و چشم باز کردنم به روی جای خالی ات...!!

صدایی که بتپد وبا تپیدن اش ،خیالم را آسوده کند که تنها نیستم

صدایی که بتپد وگرمایش را بدهد به جانم

صدایی که از چنگال ِترسها نجاتم دهد...!!

یک عاشقانه ی آرام دائمی!!

.

.

.

وقتی نیستی

شادی در گلویم بغض می کند

خنده روی لبهایم خشک می شود

و تب دستهایم به سرمای سیبری تبدیل می شود!!

وقتی نیستی

به آغوش زندگی نمی شود اعتماد کرد

وشانه ی تنهایی جای امنی نخواهد بود برای پناه بردن...!!

وقتی نیستی

شیرین ترین لحظه ها هم به تلخی ِزهر مار می ماند

وقتی نیستی

ماندن در جای خالی ات وتحمل جای خالی ات، کار ِایوب پیامبراست...!!

وقتی نیستی

پرستیدن ومعجزه به چه کار می آید؟!

روزنه وامید را کجای دلم بگذارم؟!