طعم تلخی دارد دلتنگی ِ همراه با بغضهای شکفته ونشکفته

اما خوبی اش این است که وجب به وجبش ، به عطر دستهای " تو " آغشته است

 از یاد ِ " تو "  آکنده است ...

و هر آنچه که آکنده از خاطر " تو " باشد، آرامم می کند

اگرچه از پَسش ، تمام دلتنگیهای عالم سرم هوار شود

اگرچه هر بار یکی از موهایم پیر شود

اگرچه سوی چشمهایم کم ...

میدانی؟!

من معتقدم

تنهایی آدم باید به نام کسی باشد

دلتنگی آدم باید در تعلق ِخاطری باشد

خاطر آدم باید لبریز از رایحه ی دوستت دارمی ، باشد

با همه ی سختیهایش...با همه ی تلخیهایش..!!

.

.

.

"  این روزها

جای دو نفر در من خالی است:

من که بی تو هیچم


و تویی که


هیچ وقت نیستی...



ناصر رعیت نواز  "