چیزی عوض نشده
هنوز هم " تو" تنها کلمه ای هستی که می چسبی به جان این عاشقانه ها
و من تا جایی که بتوانم
تمام واژه ها را جوری می چینم تا " تو " بلندترین شعر عاشقانه ی این خانه باشی
هنوز هم " تو " نا تمام ترین دلتنگی این دلنوشته هایی وخیال انگیزترینش ومهربان ترینش
و من... بگذار اعتراف کنم ...
خسته ام نه از واژه هایی که جز رایحه ی تو چیزی به مشام من نمی رسانند
نه از عاشقانه هایی که عاشقترم می کنند
نه از خیالهای ناتمام این بهشت خیالی
نه از داشتنت.خواستنت .دوست داشتنت...
بگذار اعتراف کنم ناخوشی حال این روزهای کج دار مریضم را
بگذار بگویم چقدر دلم یک خواب بلند می خواهد .
یک خواب بدون درد ...یک خواب امن وآرام...
+ نوشته شده در سه شنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۱ ساعت 6:26 توسط آرام
|