چقدر از این ادا اطوارهای ریخته توی این فضای مجازی متنفرم.این که اینجا هم ،عادتهای گند زندگی را دوباره زندگی کنیم منزجر کننده ومضحک است.این که جای تمام خواهر وبرادرهای نداشته را برای هم پر  کنیم که کلاه گنده ای بگذاریم سر کلمه ها.این که جانمازهایی را آب می کشیم که هر که نداند فکر می کند وحی الهی را داده اند دست مبارک ما تا برسانیمش به این مخلوقات سراپا تقصیر این فضای مجازی...اینکه خودمان را پشت هرچه  نمیدانم ،وی پی ان و فیلتر شکن  مخفی می کنیم که مبادا وبگذر  یک وقت،به سرش بزند وحضورمان را برای صاحبخانه ای مشخص کند  که هر روز با عطش، نوشته هایش را می خوانیم ولی دلمان نمی خواهد بو ببرد که تشنه ی خواندنش هستیم .اینکه از این سکوتهای  ژست شده ،تحویل هم می دهیم ...این خیلی دردناک است عزیز من! خیلی دردناک است این همه ادا واصولی که ریخته در جان خیلی از  این خانه های مجازی. خیلی از این آدمهای مجازی ...بیاو برای یکبار هم که شده فرشته ای باشیم که خدا در روحش دمیده است.فرشته ای که سجده می شود...