اصلن دل را برای همین ساخته اند .همین که تنگ شود .بهانه های صد من یک غاز بگیرد.هوس کند یک چیزهای محال وغیر ممکنی را.اصلن دل را برای همین دوست داشتنهای بی در وپیکر ساخته اند.برای همین عاشق شدنهای دیوانه وار.همین بی حوصلگیهای گاهی گاهی.همین غمگینی مدام تلخ و شیرین.اصلن دل را برای همین ساخته اند که بشود چتر تمام تنهایی های تک نفره ات.که بشود جایگاه دردها و خاطره هایت.که بشود گنج قارونت. که بابت لذتی شیرین بتپد.بابت هراس وهیجان و شوق ،یک جور دیگری بتپد .وقت عاشقی یک جور. وقت رویا بافی یک جوری .اصلن دل را  برای همین ساخته اند که جور آغوشهای رفته را بکشد.جای  نوازشهای تمام شده را پر کند.جور زندگی را به دوش بکشد.جور بارانهای وقت وبی وقت را.جور چشمهای بیقرار را.جور دستهای خالی را.اصلن دل را ساخته اند که دستت را بگیرد تا بتوانی دوست داشته باشی.تا بتوانی عاشقانه ،پشت کنی به دنیا و زنده بمانی .و خوشیها را زندگی کنی.ناخوشیها را ،تیمار... که غمها را بریزی توی پستویَش.اصلن دل را برای همین ساخته اند که پناهنده اش بشوی.که پناهت بشود ...