دوست دارم هواشناسی قلبها ، راه بی افتد

تا بتوانم  هوای روزهای نیامده ی دلم را پیش بینی کنم...

اینجوری می شود بستر دلم  وچشمهایم را آماده کنم برای وقوع هر حادثه ی غیر مترقبه ای...

اینجوری دلم مدام شور نمی زند

شور ِ هوای هنوز نیامده را ...

شور ِ ابرهای باران زا را ...

شور ِ آوارهای دلتنگی را ...

شور ِ هجوم ناگهانی درد را...

اینجوری می دانم چه روزی عاشق ترم ...چه روزی فارغ تر ...

چه روزی قرار است  شادمان باشم 

 چه  روزی  برایم  قرار است ملال انگیز باشد ...

چه روزی پایان اینهمه انتظار پشت دریچه ی زندگی می شود  ...