به آسمان زل ميزنم شب وروز
ميدانم ارتفاعت با زمين قلبم فاصله اي عجيب دارد!
ميدانم بايد به ستاره ها نگاه كنم تا تو به چشمانم نور بپاشي
ميدانم هواي آسمان تو با شرجي نفسهايم فرق دارد
ميدانم تو اهل آسماني
و نردبان عاشقانه هايم كوتاه است براي رسيدن به قامتت
ميدانم پروانه هم اگر بشوم كوچكم براي پريدن در هوايت
ميدانم اينها را
ميدانم اما ترجيح مي دهم هميشه عابر راههاي سخت باشم
ترجيح مي دهم روزهايم را از عطر دوستت دارم لبريز كنم
وشبهايم را با خيال آسماني تو
تو به دل نگير
ميداني كه چقدر از داشتن تو به خودم غره مي شوم
وبخشي از وجودم را خودخواهي عاشقانه اي مي گيرد
مي داني كه چقدر دوستت دارم
با تمام دوري
با تمام رنجها وتنهايي هاي دردآورم
با تمام بارانهايي كه خاطرم را مرطوب مي كند!
خيالي نيست
خوبم
روبه راهم
ومثل هميشه سر بزير آسمان نگاهت!
................................
امروز با اين پيامك زيبا ،براي دقايقي خودم را غرق عطر وجودت كردم
"اوج آرزوي من است كه
خانه اي داشته باشم در وجودت
حتي به مساحت يك ياد"