این رو بارها نوشتم.مناسبتها رو دوست ندارم اما اینجا توی این همه خیالی که بافتم وعاشقانه ای که نوشتم و رفتنهایی که آسمون اینجا رو بارونی کرد و آمدنهایی که تقسیمش کردم با همسایه هام ،جای خودم خیلی خالی بود .نه نقش مادرانه م ونه نقش همسرانه م...فقط نقش زن بودنم .شنیدم فردا روز جهانی (زن) خواهد بود خواستم برای فردا جای خودم رو توی خیال بهشتم، سبز کنم !

تقدیم به آرام و آرامها به  پاس زنانگی اصیل شون:

 

بدون زن

 

مردانگی مرد شایعه ای بیش نیست !!

 

" نزار قبانی "