بعضی دلتنگیها ،بعضی بیتابیها اونقدر شخصی وقلبی اند
که بین خودت واونی که از خودت بهت نزدیک تره برای همیشه باقی می مونند وحالا فکر کن
که اونی که از خودت بهت نزدیک تره وعزیزتره برای همیشه نباشه ...
بعد، اون حسها وحرفها ودلتنگیها
باید تا ابد مثل یه تومور رنج آور بمونه کنج وجودت.
که نه می تونی با دردش کنار بیای ونه می تونی از خودت جداش کنی!
اینجا ،این بهشت خیالی ، این بهشت ،که اصلن شباهتی نداره با بهشتی که خدای آدما وعده داده
این بهشتی که میوه ی ممنوعه ش یه مشت بغض وترانه ی بارونیه ویه کمم عاشقانه ی آرام.
جای خوبی شده واسه فرارم از حقیقتی به اسم زندگی
که گاهی تلخ میشه با رفتن دوست داشتنیهام...
اینکه اینجا رو دارم تا از دست جهنمی ترین حسها خودم رو خلاص کنم خیلی بهم حس آرامش میده!
نمیدونم چرا وقتی می خوام ساده بگم که رفتنت داره چهل روزه میشه باید اینهمه مقدمه بچینم؟!
اما خواستم بگم اون بعضی حرفها وبعضی حسها وبعضی دلتنگیها رو به جای سینه ی تو
به دل این بهشت خیالی می سپرم برای همیشه ای که هستم ...
فقط به خاطر من ،تو آرام بگیر توی آغوش خدا !