این روزها زیاد تب خال می زنم

واین معنی اش چیزی نیست جز

فوران حرارتهای قلبی ام

که گاهی درون خوابهایم می ریزد

وگاهی قطره های زلالی می شود شبیه باران

وگاهی هم خالهای تاول زده ای  که از اعماق جانم

می ریزد روی لبهایم ...

حالا دیگر یقین دارم این ترسهای بی بن بستم

راه را که تنگ می بینند

از جانم فوران می کنند

از روحم می گریزند وجسمم را آغشته می کنند

مثل همین تب خال کوچک این روزهایم

که بوی دلتنگی می دهد از نوع جانکاهش!

....................

آرام نوشت: دلتنگ سایه ام عجیب!  خطی خبری پیامی؟!