سلام
شاید برای اولین بار باشد
که نامه ی مجازی ام را با سلام شروع می کنم
شاید زیادی دلم تنگ شده است برای چیزهایی که
عطر سلام وآشتی شان را دوست دارم.
امروز ادامه ی همان دیشبی ست که زندگی را
برای ثانیه هایی بلند بوسیدم و از کنارت گذشتم
بی آنکه نفسهایم یاری ام کنند برای نفس کشیدنت...
هنوز هم حالم خوب نیست!
بهتر هم نیستم!
فقط دلم بهانه ی کوچکی می خواهد برای شکستن
اینهمه حرف مانده در گلو ...
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱ تیر ۱۳۹۰ ساعت 11:14 توسط آرام