بابا لنگ دراز ِ عزیزم!
میدانم، بابا لنگ درازهای الان های کلاس شده اند،
نه وقت دارند و نه حوصله!
و نه پول که این روزها از همه چیز سرتر و مهم تر شده!!!
و عشق با آنهمه عظمتش؛ پیشش لُنگ می اندازد.
می دانم این روزها دوری دوستی می آورد.
می دانم در این عصر ارتباطات و توی دسترس بودن و ایز تایپینگهای شبانه روزی و عکسهای همین الان یهویی در حمام و دستشویی و خیابان و بیابان و تماسهای تصویری؛
نوشتن و آنهم نامه ای تراژدی! غم انگیز است.
برای ابراز دوستت دارم و دلتنگی راههای نزدیک تر و سهل الوصول تری وجود دارد.

اما میدانم تو از آن بابا لنگ درازهای مهربانِ عاشق ِ نامه ای!
پس هنوز هم برای گفتن دوستت دارمهایم و برای ابراز دلتنگیهایم از این راهِ قدیمی ِ به نظر احمقانه اما دلنشین استفاده می کنم.

دروغ چرا؟!
اصلاً هر وقت برایت نامه ای نوشتم، گویی عطر ِ نامه هایم را باد به مشامت رسانده برای همین نامه برای من کهنه نمی شود.