از یک جهت شباهت زیادی بین خودم وجوادی ِ فیلم ِ ماه ِ رمضان دیدم.از آن جهت که در انتظارهایش آنقدر مصمم بود که تا آب پاکی روی دستش ریخته نمی شد؛بی خیال نمی شد و از این جهت که همیشه پایان انتظارهایش تلخ وگزنده بود...فقط فرق من وجوادی در این بود که او فقط شش سال داشت ورنجهایش خیلی از خودش بزرگتر و سنگین تر بود.نمی دانم چطور دوام می آورد؟!