روز ِ عشق روزی است که در گلوی هیچ عاشقی بغض ِ دلتنگی نباشد.برق ِ عشق در چشمانش مات نشده باشد.خنده بر لبهایش نماسیده باشد.روز عشق روزی ست که قلب ِ هیچ عاشقی در آتش ِ فقدان وفراق آتش نگرفته باشد وخاکستر نشده باشد.کشتی ِ دوست داشتنش به گِل ننشسته باشد...روز عشق روزی ست که همه ی محبوب های جهان؛ سعی دلی را باطل نکنند و ظلم ِ بی حد نکنند.از انبوه ِ دوستت دارمهایی که نصیبشان می شودو فراوانی لذتی که می برند آغوشی بسازند برای ِ یارهای دل از دست داده...روز عشق روزی ست که شب ِ عاشقان ِ بی دل دراز نباشدو درد ِ انتظارها پایان گرفته باشد...روز عشق روزی ست که دردل هیچ عاشقی ترس و هراس نباشد.کار ِعشق با خرس های رنگی وجعبه های قرمزو هدیه های گران قیمت راه نمی افتد.کار ِ عشق با رابطه های نصفه نیمه و توقعات ِ کلان و ادا و اطوارها راه نمی افتد.عشق نهفته در جان ِ لحظه هاست...عاشق ِ صبوری می خواهد که از معدن ِدل بیرونش بکشد و پردازشش کند.عشق؛ خریدنی نیست...عشق فروختنی هم نیست...عشق همان عین شین قافی ست که اگر درست برداشت شود جهان گلستان می شود واگر آفت بزند جهان جهنمی می شود شبیه این روزهایمان!!