بعضی غم ها آنقدر بزرگند که با دریا دریا اشک و یک دنیا ضجه آرام نمی گیرند. تازه  اشک ها وضجه ها ، داغت را تازه تر می کنند و با صدای ضجه های خودت وغربت قلبت بیشتر به خودت می آیی که تازه اول کار است... همه چیز تمام شده و دستت دیگر به لحظه های قبل از آن غم نمی رسد.که دیر شده خیلی دیر...

خدا نصیبتان نکند آن غم ها را...نصیب هیچ آدمی...