ایرانسل، با اینکه یک وقتهایی  با  پیامکهای بی وقت وبیهنگام تبلیغاتیش تنهایی هات را بهت یادآوری میکند و گوش بزنگ بودن ومنتظر بودنت را به در بسته می کوبد ، محاسن چشمگیری دارد...یکیش اینکه امکان بهانه آوردن را برای جواب پیام ندادن، میگیرد و دیگر کسی نمی تواند بی اعتباری وبی شارژی اش را بهانه کند..یعنی یکجورهایی امکان دروغ گفتن را میگیرد...چون شمایی که شارژ نداری میتوانی فاقد اعتبار بودنت را به مخاطب منتظر پاسخت،اطلاع رسانی کنی واز شارژ خودش برای پیامک دادن استفاده کنی...پس دیگرنمی توانی بعدها نداشتن اعتبار رابهانه کنی مجبور می شوی بگویی نخواستم جواب بدهم و دلیلش به خودم مربوط است...یکیش هم اینکه به شمای منتظر ، تماسهای از دست رفته ات را اعلام میکندو خرسندت میکند مخصوصن وقتی تو ماهها منتظر آن تماس بوده باشی وحتی از شدت ذوق، اشکت را در می آورد و جانی در پاهای سست وتن خسته و دل زخم خورده  ی متالمت می دواند وقلبت را احیا میکند...آنجایی که دردی داشتی وخاموش بودی...جاده وبی آنتنی اسیرت کرده و موقعیتهای این شکلی...یک امکان خیلی خوب دیگر هم دارد که من گذاشته امش برای یک زمان خاص ودوستش دارم و به نظرم برای این دوره، که رابطه ها در برزخی از بودن ونبودن، خواستن ونخواستن گیر افتاده اند،برای عشق های یک طرفه و تماسهای بی پاسخ روی دست مانده،برای زمان هایی که در تحریم به سر می بری همان ساعتهای اوج دلتنگی، همان ساعتهای تلخ انتظار،همان ساعتهای جانسوز پریشان احوالی، خیلی به کار عاشقها ، می آید.مثل امکان پست رستانت،که در پستخانه ها وجود دارد.به نظرم ایرانسل هوای آدمهای عاشق را با این خدماتش دارد حتی وقتهایی که می توانی باپیشوازهایی دوست داشتنی به استقبال صدای مخاطب خاصت بروی...