فاصله اندازها را دوست ندارم...بهانه هایی که از خرمگس معرکه منزجرکننده ترند...وقفه هایی که بدموقع و وقت نشناس،آرامش دقیقه هایی را خراب می کنند که تو روزها وشبهای زیادی چشم انتظار وقوعشان بودی...فاصله اندازهایی که بی رحمند و تا می آیی در بستر آرام خوشبختی جان تازه بگیری، می زنندکاسه کوزه ی  لذتت را می شکنند...آنهایی که بلد نیستند وسط غمهایت بی افتند وخانه ی محنتهایت را خراب کنند...بلد نیستند بی افتند وسط و عمر چشم به راهی وانتظارت را کوتاه کنند....بلد نیستند پا درمیانی کنند برای رساندنت به لحظه های بی خدشه و هراس و بی اضطراب آرامش...که بلد نیستند دوستت دارمهایت را لگد نکنند و قلبت را نشکنند وزخمت را تازه نکنند...