عشق وقتی از دل پر می کشد ..وقتی ما آدمها نمیتوانیم هم را دوست بداریم واز صبح تا شب در حال اره دادن وتیشه گرفتنیم ...عشق وقتی از کلاممان،وقتی از لحنمان پر کشیده و ما آدمها از صبح تا شب کمین کرده برای تلافی کردنیم...عشق وقتی از دستهایمان پر کشیده وما آدمها از صبح تا شب در حال دروغ بافتن و نفرت کاشتنیم...عشق وقتی مرده...عشق وقتی از دست ستم های ریز و درشت ما به ستوه آمده عزیزان با کلاس مهربان گوگولی مگوولی من ! می آیید با هم  بی خیال موسسه ی محک و کودکان سوریه و اینها شویم؟! بی خیال داعش وستمگران بزرگ تاریخ شویم؟! به این فکر کرده اید ما هر کداممان یک جورهایی ،یک عدد تکفیری هستیم ...یک عدد متجاوز...یک عدد داعش...؟! عشق وقتی از دنیای کوچک قابل کنترل قلب خودمان پر کشیده دنبالش در آسمان نگردیم...عشق همین جاست نمی بینیمش...نمی خواهیمش...