با اینکه با خودم قرار گذاشته بودم فقط در مورد علاقه مندی  و تعلقات خاطرم بنویسم واز نظرم بقیه ی چیزها باید برود توی یک پرانتزی به اسم کمانک دوست نداشتنی ها اما نمی گذارید که آدم سر قرارش بماند...

گفتم لازم است این جایی ثبت شود ...چه جایی بهتر از وبلاگ شخصی ام که در معرض تعرض وتجاوز وسانسور نیست؟! 

من از آدمهایی که در سایه حکومت می کنند بیزارم...از آدمهایی که محافظه کارند...آدمهایی که در مورد صداقت داشتن حرفهای مفت زیادی میزنند اما همیشه در حال مخفی کاری اند...آدمهایی که برای از دست ندادنت، برای عوض نشدن نگاهت بهشان، خر فرضت می کنند وادای آدم معصومها را در می آورند..آدمهایی که بلدت نیستند و وقتی خودت را به کوچه ی علی چپ می زنی که عزت انسانی شان خورد نشود ، با خودشان فکر می کنند خیلی آدم احمق و گول خورنده ای هستی...آدمهایی که خودشان نیستند اما با پررویی هرچه تمام دلشان میخواهد تو،خودت باشی ومثل کف دست باهاشان صاف وصادق باشی...آدمهایی که عوضی ان وکفرت را بالا می آورند اما تو آنقدر باهاشان آرام برخورد میکنی که فکر می کنند خیلی زرنگند و توانایی فریبت را داشته اند...آدمهای بد لجن موذی حسابگری که پشت نقاب مطهر وپاک دل مخفی می شوند تا به خواسته های مضحکشان برسند...آدمهایی که هیچوقت در تور دروغ ودونگشان نیوفتاده ام وفقط به عوضی بودنشان لبخند زده ام...