مذکرهای ایرانی الاصل  محترم!

 

البته که زن ها آنقدر بخت برگشته نیستند که منتظر نشسته باشند هرکسی از راه رسید دلشان رابدهند دستش.آنقدر ضعیف نیستند که با هر صدایی وابدهند وبا هر لحن مهربانی دلباخته شوند.حتی ضعیف ترین شان...حتی آنهایی که شکسته دل و در معرض آسیبند.حتی آنهایی که تنها وغمگینند...حتی آنها که تشنه ی دوست داشتنند...

 

البته که فرق اغواگری ودوز وکلک و احساس واقعی را می فهمند. البته که به حسهای کوتاه کوچک تکیه نمی کنند وبرای خودشان رویا نمی بافند.البته که بیخودی غرق یک لحن مهربان نمی شوند...البته که قدرت تشخیص دارند و فرق دریا و مرداب را می فهمند...

 

بی مسئولیتی خودتان را پای احساسی بودن و آویزان بودن زنها نگذارید...