تو به من سنگ زدی 

                              من نگسستم  

                                                      نه رمیدم  

 

 

دوستت دارم  واژه نیست 

موسیقی  خواش الحان و آوازی نیست که با صدای خوش ونغمه ی دل انگیزش به خواب برویم  

شعر نیست 

رویای بافته ی انگشتان یک آدم تنها نیست.... 

دوستت دارم  یک کار ِسخت ِ جانکاه است ... 

یک میدان پر خطر وخاطره 

یک نبرد ِدیوانه کننده  

یک لذت ِتلخ که دلتنگیهایش پایانی ندارد وخوشی هایش عمر گل دارند ...!! 

اگر تن به دریایش می دهی باید به نهنگهای گرسنه ی دریا و موج وطوفان های دریا و جزر ومدهای کشنده اش تن بدهی.

باید بدانی ساحل امنش گاهی طوفانزده می شود ... 

باید حتی خودت را برای مردن آماده کنی 

باید جانت را بگذاری وسط  

روحت را وقف کنی  

 عشق ومهرت را ببخشی 

به بوسه ها وآغوشت به جز رنگ لذت، رنگ اعتماد و ایمان بپاشی... 

احساست را به توان برسانی  

و از خواستن هایت جزر بگیری...!!