دنیا پر از گل است...دنیا بلبلهای خوش الحانی دارد که رنگ امید می پاشد به زندگی...دنیا لبریز از عشق و دوست داشتن است برای همین هیچ جایی ، ذره ای دلتنگی هم یافت نمی شود. برای همین فاصله ها دمشان را روی کولشان می گذارند و می روند. دنیا دستهای گرم مهربانی دارد که نمی گذارد تنهایی هایت را در آغوش کلمه ها وشعرها بگذرانی.دنیا چشمهای مهربانی دارد که نمی گذارند آدم آب توی دلش تکان بخورد. دنیا آنقدر تسکین وتسلا دارد که تو نفهمی کجا ودر کدام گوشه ی زندگی، عزیزهایت را به خاک سرد گور سپرده ای ؟!
ترس از دست دادنتان را کنار بگذارید چون خدای مهربانی هست که از آن بالا نمی گذارد تنها بمانید و فرشته هایی با بالهای رنگی می فرستد سراغ تان تا از غصه نمیرید...چون خدا شنواترین است و لازم نیست از او بخواهید او خود، بهترین ها را برایتان رقم می زند...من بارها وبارها امتحان کرده ام. لازم نیست که معجزه کند.چه معجزه ای بزرگتر از این که صبح می توانی خودت را زنده ببینی وتوی رختخواب نمرده باشی...چه معجزه ای بزرگتر از این که سرطان را نزند به جان شما وبهتان فرصت ادامه دادن بدهد.چه معجزه ای بزرگتر از این که شما می توانید بلبلها را ببینید وگلها را ببویید و ندانید با اینهمه خاطرخواه و اینهمه انیس ومونس ومنجی چه کنید؟!ا