مردها حق دارند به زنان ابراز عشق کرده وآنان را وابسته ی خود کنند، سپس به زندگی عادی خود ادامه داده، سرکاربروند و وقتشان را با همکاران، دوستان اجتماعی، اقوام، آشنایان وسایر بستگان پر کرده وزنان را فراموش کنند. حق دارند فقط هنگامی که دلشان ( یا دیگر اعضای بدنشان ! ) زنی را می خواهد به سراغ او بروند وبقیه ی وقت ها او را به هیچ جای خود حساب نکنند. مردها حق دارند به ماموریت ها وسفرهای دوهفته ای بروند و هیچ سراغی از زنی که عاشقش هستند نگیرند.حق دارند جواب زنگها وپیامهای زن را ندهند وهر ثانیه از روز هرتصمیمی دلشان می خواهد در مورد رابطه یشان بگیرند، اما زن ها...آنها بعد از دیدن موارد بالا حتی حق ندارند نسبت به مرد مورد نظر بی حس یا بی تفاوت بشوند چرا؟ چون در این صورت بازهم مردها حق دارند که فکر کنند زن مورد علاقه یشان یک آشغال به تمام معناست که از اولش تابلو بود دیر یا زودقید رابطه وعشق وعلاقه ی بینشان را میزند وبه این بی تفاوتی محض می رسد!

نوشته ی نیکولا نیک بنیاد عزیزم